Controle Nijmegen

Dinsdag zijn we weer voor controle in Nijmegen geweest. De dokter was erg tevreden, de bloeduitslagen waren ook goed. Kreat is al tijden mooi stabiel, nu 54. Wat de arts vooral opviel is hoe Rick is veranderd. Dit keer zat Rick bij ons aan tafel en heeft de arts even een gesprekje met Rick gevoerd. Wij zaten ernaast en hebben even niets gezegd. Was erg leuk om te zien. Hij antwoordde netjes en de arts kon Rick ook meestal goed verstaan.
Even een aantal cijfertjes: Rick is nu 124 cm lang en weegt 29,8 kg. Hij is in de vakantie flink gegroeid, ook in de breedte. Nu de school weer begint is het afgelopen met alle lekkere tosti’s, worstenbroodjes etc en wordt het weer tijd voor de gewone boterham met kaas of een plakje worst.

Het is zo fijn dat we hem nu goed kunnen uitleggen wat we gaan doen en waarom dat zo is. Dat zorgt ervoor dat alles net een stukje makkelijker gaat, hoewel Rick wel bang was bij het bloedprikken. Maar gelukkig ging het heel goed en was het zo weer voorbij.

Na afloop zijn we naar de Media Markt geweest waar Rick een mooie dvd mocht uitkiezen. En zo was hij weer helemaal tevreden en vond hij het een topdag 🙂

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hiep Hiep Hoera de nier is drie jaar

Op 5 juli was het alweer drie jaar geleden dat Rick een niertransplantatie en daardoor een nieuwe nier kreeg. En hij doet het nog steeds fantastisch!!!

In Nijmegen zijn ze tevreden. De nier werkt goed, hij laat wel aldoor lage afstotingswaarden zien, maar door de hoge dosering van de afweermedicatie blijft dat allemaal onder controle. We kregen wel op het hart gedrukt dat de dosis van de medicatie absoluut niet mag worden afgebouwd en daar letten we dan ook goed op.

Het gaat zelfs zo goed dat we dit voorjaar met zijn drieën op vakantie naar Hongarije zijn geweest. Dat was de allereerste keer voor Rick dat hij in dit land op vakantie is geweest. Papa heeft heel trots Rick voorgesteld aan al zijn ooms, tantes en andere familieleden die in Hongarije wonen. Rick vond het wel behoorlijk spannend en druk, maar ook wel leuk. Zelfs de vliegreis was voor Rick geen probleem.

Wat zijn we ook blij met hoe het op dit moment op school gaat. Rick gaat hele dagen naar school en ontwikkelt zich  goed. Hij leert langzaam lezen en probeert overal waar hij is teksten op verkeersborden, ondertitels enzovoorts te lezen. Erg leuk om mee te maken. Bij het rekenen gebruikt Rick nog volop zijn tien vingers, ook al rekent hij momenteel al tot 100. De juf was dit jaar erg tevreden. Dit jaar zagen we ook wat er kan gebeuren als Rick het hele jaar weinig ziek is. Hij heeft nu eindelijk energie over om te leren en om ook voorzichtig op sociaal gebied iets te leren.

Het afgelopen schooljaar heeft Rick twee keer in het ziekenhuis gelegen, een keer vanwege uitdroging (na een urineweginfectie) en een keer in verband met een maagbloeding. Gelukkig waren we beide keren binnen een paar dagen weer thuis.

Nu genieten we gewoon van de rust en van de vooruitgang van Rick.

We zien nu hij meer energie krijgt omdat het goed gaat met de nier dat hij ook meer energie over heeft voor zijn autisme. Maar gelukkig kunnen we hem steeds meer uitleggen en gaat het werken met een planbord en pictos erg goed.

Ik hoop niet vaak op deze site te schrijven, want dat betekent dat alles hier goed gaat 🙂

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Even zomaar een mooi gedicht

WELCOME TO HOLLAND

by
Emily Perl Kingsley.

c1987 by Emily Perl Kingsley. All rights reserved

I am often asked to describe the experience of raising a child with a disability – to try to help people who have not shared that unique experience to understand it, to imagine how it would feel. It’s like this……

When you’re going to have a baby, it’s like planning a fabulous vacation trip – to Italy. You buy a bunch of guide books and make your wonderful plans. The Coliseum. The Michelangelo David. The gondolas in Venice. You may learn some handy phrases in Italian. It’s all very exciting.

After months of eager anticipation, the day finally arrives. You pack your bags and off you go. Several hours later, the plane lands. The stewardess comes in and says, “Welcome to Holland.”

“Holland?!?” you say. “What do you mean Holland?? I signed up for Italy! I’m supposed to be in Italy. All my life I’ve dreamed of going to Italy.”

But there’s been a change in the flight plan. They’ve landed in Holland and there you must stay.

The important thing is that they haven’t taken you to a horrible, disgusting, filthy place, full of pestilence, famine and disease. It’s just a different place.

So you must go out and buy new guide books. And you must learn a whole new language. And you will meet a whole new group of people you would never have met.

It’s just a different place. It’s slower-paced than Italy, less flashy than Italy. But after you’ve been there for a while and you catch your breath, you look around…. and you begin to notice that Holland has windmills….and Holland has tulips. Holland even has Rembrandts.

But everyone you know is busy coming and going from Italy… and they’re all bragging about what a wonderful time they had there. And for the rest of your life, you will say “Yes, that’s where I was supposed to go. That’s what I had planned.”

And the pain of that will never, ever, ever, ever go away… because the loss of that dream is a very very significant loss.

But… if you spend your life mourning the fact that you didn’t get to Italy, you may never be free to enjoy the very special, the very lovely things … about Holland.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Week 12 en 13

Zondag 17 maart zijn we samen met Rick naar de voorstelling van Het Zandkasteel geweest. Rick vond het geweldig. Koning Ko zocht een badeendje en die hadden Toto en Sascha in een kist verstopt. Dus Rick riep dat het eendje in de kist zat, maar koning Ko luisterde niet, dus zette Rick het op een gillen 🙂
Hij zat te wippen en te wijzen en soms dus te gillen, wat een energie kost zo een voorstelling dan ook 🙂 Na afloop mochten alle kinderen op het podium koning Ko, Toto en Sascha een handje geven. Nou dat wilde Rick ook wel, hij straalde gewoon. Dus was erg leuk om te zien allemaal, ook erg leuke voorstelling.

Maandag 18 maart zijn we weer wezen bloedprikken, gelukkig kon dit wel in ons eigen streekziekenhuis. Maar ik vond het wel erg spannend, want waar komt die verhoogde Kreat nu vandaan???? Voor in de avond kregen we een mail met het bericht dat de waarden nu weer goed waren. Kreat was weer gezakt naar 44, tja, gelukkig weer goed dus.

Dinsdag kwam de mevrouw van de gemeente samen met iemand van de Meyra bij ons overleggen over een rolstoelfiets. Mijn man en ik hebben op twee verschillende merken gefietst en we moeten nog echt even heel goed oefenen, maar de rolstoelfiets komt eraan. Na een lange levertijd, etc.
Woensdag kwam er iemand van een andere firma een passing doen voor een driewieler voor Rick. Zijn oude is nu helaas te klein geworden, maar gelukkig wordt de nieuwe ook erg mooi.

Vrijdag 22 maart. Rick gaat morgen naar de kinderkliniek en hij blijft daar voor het eerst slapen, een hele nacht lang! Dus vandaag verteld dat hij gaat logeren bij de kinderkliniek. Rick nam het allemaal erg rustig op en vertelde mij dat hij daar heel lekker ging dromen. (gelukkig maar).
Zaterdagochtend vertelde hij me nog dat hij nu een grote jongen was en dus wel uit logeren kon, eerder was hij daar te klein voor geweest maar nu kon het dus. Natuurlijk was ik het daar helemaal mee eens 🙂
Rond 10 uur heb ik hem naar de kinderkliniek gebracht en Rick mocht gelijk weer met de cliniclownskast spelen, dus die was helemaal tevreden. Ik ben even met de verpleegster om de tafel gaan zitten om het avondritueel en de medicatie door te nemen en daarna was het afscheid nemen en naar huis. Nu was ik een aantal zaken vergeten mee te geven, dus in de middag ben ik nog even wezen kijken en toen lag Rick heerlijk te chillen op zijn bed in zijn eigen kamer en een filmpje te kijken. Super manier om hem aan de kamer te laten wennen. Het ging helemaal goed!
De volgende dag hoorde ik van de verpleging dat Rick het wel een beetje eng had gevonden, maar gelukkig hebben ze toen een extra lampje aangedaan en daarna ging het beter. Toen ik hem zondagmiddag kwam ophalen vertelde hij wel dat hij ons heel erg had gemist!

Later op de zondagmiddag hadden we ook nog een verjaardag van ons buurmeisje. Rick liep vrolijk mee naar binnen en heeft even lekker gespeeld met het speelgoed uit de box. Daarna nog even een filmpje gekeken bij mama in de buurt en toen was het gebeurd. Ook geen wonder na zo een weekend, dus Rick naar huis en even lekker bijkomen.

Maandag 25 maart ging Rick weer gewoon naar school. Helaas kreeg ik bij het ophalen te horen dat hij heel vaak boos was geweest, niet wilde luisteren en dat de juffrouw even niet meer wist hoe ze het moest oplossen. Er moest nu echt iets gebeuren volgens haar.
Daar werd ik even behoorlijk boos om want ik ben vorige week nog voor een gesprek met de orthopedagoge op school geweest. Dat gesprek was op mijn verzoek omdat ik me zorgen maakte omdat ik signalen kreeg dat Rick nog steeds best vaak boos was. Maar nee hoor, er was niets aan de hand en het ging goed. Tja, en een paar dagen later kreeg ik dit te horen.
Nadat ik met een aantal mensen had gepraat kwam ik op het volgende: Die ochtend hadden ze voor het eerst de tafeltjes anders in de klas gezet omdat er een nieuw jongetje kwam. Dus Rick zat eerst met zijn gezicht naar het bord en helemaal vooraan. Nu zit hij een kwartslag gedraaid en met zijn vijven in een groepje. Zijn maandagjuffrouw was ziek dus stond ineens de juffrouw van de donderdag en vrijdag voor zijn neus. Sinds vorige week is zijn vaste hulp in de klas, zijn ABS’er, vervangen door een collega. Tja, een normaal kind zou nog van slag zijn door zoveel veranderingen, maar Rick al helemaal natuurlijk.
Gelukkig kon ik dit overleggen met onze eigen PGB’ster thuis, zij werkt ook op de school van Rick. Zij is sinds donderdag een paar uur per week in de klas van Rick aanwezig om de docenten en assistenten voor te doen hoe je het beste met Rick kunt omgaan.
Helaas merken we nu thuis ook dat hij helemaal door het dolle heen is. Heel veel gegil, meteen boos zijn als er iets niet helemaal gaat zoals hij het wil, meteen ook niet meer aanspreekbaar zijn. Dus even lastig voor papa en mama!!!!!!
Aan het eind van de week ging het gelukkig al weer een stuk beter. Zowel thuis als op school, gelukkig maar.

Vrijdag 29 maart kwamen de buurkinderen hier om eieren te verven samen met Rick. Het was een heel festijn 🙂 Eerst hebben ze twee mandjes gemaakt, daarna eieren geverfd en deze nog versierd met stickers. Rick was helemaal blij.

Zaterdag 30 maart hadden we weer een verjaardag van een buurmeisje. Bij aankomst waren de buurkinderen net bezig met het zoeken van paaseieren achter in de tuin. Dat wilde Rick ook wel, maar zijn belangstelling was vrij snel verdwenen, omdat er ook een bak vol met water en bootjes stond. Lekker weer voor spelen met water 🙂
Na een uurtje had Rick het wel gezien en kon hij weer naar huis naar papa.

Maandag 1 april. Vanochtend zijn we naar een voorstelling van Dirk Scheele geweest. Was echt erg leuk, ook deze keer heeft Rick weer meegezongen, geklapt en gestampt. Hij durfde niet mee op het podium, maar dat geeft niet. Na de tijd heeft hij nog wel Dirk Scheele een handje gegeven. Nu nog even genieten van een rustige middag en dan is het morgen weer een normale dag.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Laatste weken

Ondertussen heeft Rick al een aantal weken de sonde niet meer in. Yeah!!! Het gaat echt heel erg goed. We gebruikten de sonde eigenlijk alleen nog voor de medicatie, maar toen hij de sonde uitspuugde in het zwembad tijdens de opkikkerdag hebben we besloten het een tijdje zonder te proberen. Rick eet elke dag trouw twee maal daags zijn appelmoesje met medicijnen erin, verder drinkt hij goed, eet hij goed met drie boterhammen per dag. En dus al weer een tijdje zonder.
Hij lijkt nu gelijk een stuk groter en een stuk minder ziek van de buitenkant. Is ook wel erg fijn.

Rick gaat de laatste drie weken van 9.00 tot 14.30 uur naar school. Hij komt in de middag nog steeds erg moe thuis en zijn hoofd zit behoorlijk vol. We merken dat vooral aan hoe druk hij hele verhalen aan het vertellen is in zich zelf om alles maar te herbeleven en te verwerken. Dus vandaar nog steeds geen hele dag naar school. Er wordt natuurlijk ook steeds meer van hem verwacht op school en dat merken we dus. Het gaat trouwens goed volgens ons. Erg leuk om soms te zien hoe hij thuis komt met blaadjes met gestempelde woordjes erop, hoe hij letters zoekt in tekst, etc. We genieten ervan.

Dinsdag 5 maart is Rick na een hele lange tijd weer naar de tandarts geweest. Hij vond het in het begin wel een beetje eng en wilde eerst bij mij op schoot. Dat mocht natuurlijk en even later wilde hij ook wel alleen in de stoel. De tandarts en haar assistente zongen liedjes, bijv op een klein stationnetje en zo kon ze mooi alles bekijken. Rick heeft al 22 tanden met grote mensentanden achterin als kiezen (verrassing). Bij het weggaan kreeg de assistente nog een dikke knuffel van Rick 🙂 Over twee weken mogen we weer en dan gaat ze proberen om de tanden van Rick schoon te krijgen, er zit nu behoorlijk aanslag op nog van de medicatie. Ben benieuwd.

Zondag 10 maart zijn we met zijn drieen naar vrienden van ons geweest in Zwolle. Was erg gezellig, wij hebben hen leren kennen in Villa Pardoes en tot vandaag lukte het maar niet om een afspraak door te laten gaan. Samen met twee van hun kinderen zijn we naar een voorstelling van Het Nederlands Symfonie Orkest geweest. Was erg leuk, vooral voor de kinderen. Rick mocht voor de pauze een aantal instrumenten uitproberen. Helaas was het voor Rick te onoverzichtelijk en te druk, hij heeft nog even op de dwarsfluit en even op de viool geoefend, maar daarna was het gebeurd. Rick wilde naar binnen, want wanneer begint nu de voorstelling en straks komen we nog te laat, etc…
Na de pauze zat Rick in de zaal op een stoelverhoger en met een koptelefoon op, klaar voor de voorstelling. Eerst werd het orkest voorgesteld, als eerste de slagwerkers, daarna de koperblazers,die werden voorgesteld als de sexy afdeling, met glimmende instrumenten, daarna houtblazers, strijkers. Elk instrument speelde een klein stukje alleen en daarna de sectie een stukje. Was erg leuk om zo te zien en te horen. Natuurlijk werd ook de dirigent voorgesteld en daarna begon het verhaal over olifantje Babaar. Die stampte door het bos, was vrolijk, verdrietig, etc. En het orkest speelde daar steeds muziek bij. Was heel erg leuk gedaan en Rick heeft genoten!

Dinsdag 12 maart gingen we voor controle naar Nijmegen. De arts was op de poli erg tevreden, hij ziet er ook erg goed uit. Hij woog dit keer 21,7 kg, was 113 cm lang. Zijn bloeddruk was iets aan de hoge kant, dus de enalapril moeten we iets ophogen. Maar verder geen enkel probleem. Dus wij weer vrolijk naar huis.
Helaas werden we donderdag gebeld dat de bloeduitslagen van Rick weer niet goed zijn (net als de vorige keer). Zijn kreat is gestegen naar 58 van 39. En bij een verhoging van bijna 20 punten willen ze toch een keer extra bloed prikken. Dus mogen we maandag gelukkig wel in ons eigen streekziekenhuis nog een keer bloedprikken. Ik hoop maar dat het ook deze keer vals alarm blijkt te zijn (net als de vorige keer), maar raar blijft het wel dat zijn waarden nu weer niet goed zijn.
Nou ja, we moeten het maar afwachten. Ondertussen is Rick weer vrolijk naar school en merk ik bij hem gelukkig niets bijzonders op.

Vanmiddag lekker weekend, zondag gaan we naar het theater voor een voorstelling van het Zandkasteel. Verder doen we het lekker rustig aan. Fijn weekend voor iedereen.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

De Opkikkerdag

Na alle voorpret, want wat gaan we precies doen en hoe gaat het allemaal verlopen, kwam op dinsdag 19 februari rond half 9 het busje van de Stichting Opkikker voorgereden. Lisette en Rin sprongen uit de bus en tegen de tijd dat wij bij de deur waren, stonden de dames al met de filmcamera en fotocamera in de aanslag. Rick keek gelijk met glunderende ogen naar het mooie vrolijke busje.
Tegen 9 uur stapten we allemaal in en konden we vertrekken naar onze eerste tussenstop, het station in Enschede. Daar werden we opgewacht door een mevrouw van het evenementen team van de NS. Rick mocht zelf kaartjes kopen bij het loket en deze stempelen als dagkaart bij de paal op het station. In de trein mocht Rick plaats nemen op de stoel van de machinist. Tot zijn spijt mocht hij helaas niet aan de knoppen zitten en al gauw wilde Rick lekker even bij het raam zitten en gewoon naar buiten kijken.
Bij de volgende tussenstop kwam de conductrice zich voorstellen en Rick mocht mee om kaartjes van echte passagiers te knippen met een ouderwetse kniptang. Hij vond het geweldig, was ook erg leuk om te zien hoe hij netjes om de kaartjes vroeg en alle passagiers vrolijk meededen en hun kaartjes opzochten. Bij de tussenstop in Wierden mocht Rick op het perron aan de machinist het sein van vertrek geven (door te zwaaien met een spiegelei) en mocht hij de deuren van de trein dicht doen. Geweldig hoe Rick als VIP van alles zelf mocht doen in de trein. Hij vond het een geweldige belevenis.

In Holten werden we weer opgewacht door Rin en Eline (onze eigen oppas) met de opkikkerbus en vandaar reden we naar het Hotel Sallandse Heuvelrug. Hier werden we opgewacht en welkom geheten door de gastvrouw. Ze begeleide ons naar ons eigen zaaltje, waar tot onze grote verrassing tante Roos en neef Pieter en nicht Femke al op ons wachten. Rick vond het geweldig dat zijn vriendjes er ook bij waren. We mochten even bijkomen met een kopje thee of koffie en daarbij kwam ook nog eens een hele mooie Thomas de Trein taart binnen. Rick zijn ogen glunderden.

Nadat we waren bijgekomen, begon een echte poppenvoorstelling van Marian Tjebbes van Poppentheater Lauret, helemaal speciaal voor Rick. Alle dierenpoppen wilden tegelijkertijd uit de kist, maar ze mochten natuurlijk maar een voor een. Rick bleef maar roepen, en nu de volgende! Bij het verlegen schaapje dat toch wel durfde om te kijken zongen we schaapje schaapje heb je witte wol, bij de poes zongen we poesje mauw. Rick mocht ook zelf actief meedoen: er waren twee muisjes, het ene muisje haalde snel kaas uit de kast omdat de kat weg was, maar wilde het daarna niet meer delen met het andere muisje. Rick mocht het stoute muisje vangen met een net, hij deed volop mee! Toen de kist leeg was, was er nog een legkist met een kip erin. Hier mocht Rick helpen met een nestje bouwen bovenop de kist, zodat de kip daar een ei kon leggen voor opa bakkebaard. Ook vocaal deed Rick mee, bij het verlegen schaapje begon hij opeen heel hard BOE te roepen. Terwijl de twee muisjes aan het overleggen waren of de kat wel echt weg was, riep Rick ineens MIAUW 🙂
En tot slot gingen we ook nog samen muziek maken, Rick’s favoriet. Geweldig hoe hij steeds een nieuw instrument koos en volop meespeelde. Rick vond het allemaal geweldig.

Daarna was hij wel moe, gelukkig kon hij even tot rust komen voor een DVD’tje tijdens de lunch. De lunch was super goed verzorgd door het team van Hotel Sallandse Heuvelrug. We kregen soep vooraf, heerlijke gezonde broodjes, lekkere kroketten en ook mooie glaasjes met fruit. We hebben dan ook heerlijk gegeten.

Daarna had Rick wel weer energie en is hij gaan zwemmen met Eline. Dit had Rick al heel lang niet meer gedaan. In het begin vond hij het dan ook best een beetje eng maar gaandeweg zag je hem steeds meer los komen. Op het eind trappelde hij vrolijk rond in het water en riep hij naar Eline: Pak me dan als je kan 🙂
Terwijl Rick samen met Eline en Lisette in het water lag werden papa en mama heerlijk verwend. Mama kreeg een beautybehandeling bij U.S.A. Beautyworld door Anne-Lies van de Berg. Na een heerlijke massage en een lichte make-up kon mama er weer tegenaan.
Papa kreeg een heerlijke Chinese voetmassage van Bianca Tonen van de Praktijk voor Rust en Gezondheid.

Rond drie uur kwamen we allemaal weer samen in ons eigen zaaltje voor alweer bijna het laatste onderdeel. We mochten samen een schilderij gaan maken met Ida. Rick koos verschillende plaatjes uit die op het schilderij werden geplakt van Thomas de trein, Bob de Bouwer en Pieter Post. Deze schilderde hij mooi en daarna moesten er natuurlijk nog rails voor thomas, een huis voor Bob en een auto voor pieter worden geschilderd. We konden zien dat Rick nu wel iets vermoeid werd maar zijn glimlach was nog steeds stralend. Ook mama, papa en Eline hebben iets geschilderd zodat het echt een kunstwerk van ons allen werd. Gelijk een mooi aandenken van deze bijzondere dag.

Daarna gingen we met de opkikkerbus naar huis. Rick was erg moe en kon dus rustig zitten. Thuis aangekomen was Marita Thijhuis in huis met pizza voor Rick. Wat een leuke verrassing, want dat is het lievelingseten van Rick op dit moment. Rick kreeg ook nog allerlei mooie cadeautjes van de dames van de Stichting Opkikker. Mooie lego van Cars om mee te spelen, een puzzel van treinen, Rick vond het geweldig.

Papa en mama gingen nog voor een laatste verrassing op pad. Rick bleef thuis met Marita. Wij gingen met het opkikkerbusje naar Oldenzaal naar Bistro Puur. Daar werden we weer zeer gastvrij ontvangen met een glas champagne. We hebben er heerlijk gegeten en zijn echt verwend. Tot slot gingen we met de limousine van Limo Twente naar huis.

Wat een bijzondere en speciale dag. We zagen Rick de hele dag glunderen en genieten. Daar hebben wij als ouders natuurlijk ook heerlijk van genoten en daarnaast nog een paar verrassingen voor onszelf.
Rin en Lisette, jullie hebben jezelf overtroffen. Onze grote dank gaat uit naar de Stichting Opkikker en alle mensen die hebben meegeholpen aan deze onvergetelijke dag.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Week 8

Zaterdag 16 februari zijn we in de middag met zijn allen naar de verjaardag van oma Siny geweest. Rick heeft daar heerlijk gespeeld met een spelcomputer en met het winkeltje en verder heeft hij ook flink samen gespeeld met nicht Sanne. Was leuk om te zien.
Er waren een flink aantal ooms en tantes, altijd leuk om die weer even te spreken en te zien.

En zo begon de voorjaarsvakantie, maandag heel rustig aan gedaan, want dinsdag was de opkikkerdag van Rick. Een week of drie geleden kwamen twee dames van de stichting Opkikker, Lisette en Rin bij ons langs en hebben een hele lange vragenlijst afgewerkt met allemaal vragen over wat wij leuk vinden, lekker vinden om te drinken, eten, etc. Vrijdagavond 15 februari werd ik door Lisette gebeld en kreeg ik een globaal dagprogramma te horen. Zij stuurde per mail ook foto’s zodat ik pictogrammen kon maken en Rick rustig kon voorbereiden op de grote dag.

Maandag reden we toevallig met de auto onder een tunnel door en Rick vroeg of dit een treintunnel was. Waarop hij later ook nog riep: Ik hou van treinen. Nou dat was natuurlijk een super aanleiding, dus gevraagd of hij graag een keer met de trein op pad wil? Ja, wanneer gaan we? Nou morgen!

Dus maandagavond begonnen met voorbereiden, de picto’s laten zien en verteld wat we ongeveer gingen doen. Rick bleef nog redelijk rustig, maar dinsdagochtend was het een ander verhaal. Hij was best gespannen, maar dat geeft natuurlijk niets.

In de andere log staat een verslag van de opkikkerdag!

Woensdag waren we allemaal heel erg moe, dus hebben we het heel rustig aan gedaan. Net als donderdag.

Vrijdag las ik dat er een voorstelling van Huisje, boompje beestje was in het Techniek Museum in Hengelo. Dat is dicht bij ons en dus zijn we op pad gegaan. Bij binnenkomst eerst even door het museum gelopen, je kunt er allerlei apparaten zien en Rick kon op een knopje drukken en dan ging het apparaat werken. Dat vond hij geweldig, hij liep van knopje naar knopje. Keek heel even of het apparaat inderdaad aan ging en liep dan snel door naar het volgende knopje. Tegen 14.00 uur waren we boven aangekomen bij het zaaltje waar de voorstelling van Raaf begon. Raaf ging een brug bouwen. Was erg leuk gedaan en aan het eind liep Raaf naar een ander lokaal waar een echte brug stond waar alle kinderen over heen liepen en dan mochten ze met Raaf op de foto. Dus dat ook gedaan met Rick maar toen was er een klein probleempje, want Rick wilde niet mee naar huis, want de voorstelling was toch nog niet afgelopen? Er zat voor hem natuurlijk ook geen duidelijk einde aan, dus nog even afscheid genomen van Raaf, heerlijk hoe die meewerkte! en daarna dus snel naar huis.

Later op de middag samen met Rick naar de winkel geweest om alles te halen voor het zelf bakken van een pizza. Was erg leuk om te doen. Rick vond het maar niets om met zijn handen het deeg te kneden, dat bleef maar plakken aan zijn handen. Maar de tomatensaus over de pizzabodem uitsmeren en dat weer beleggen vond het prachtig. En het smaakte ook nog eens lekker.

Nu nog een rustig weekend, zaterdag wel even bij tante Anna op bezoek geweest met een cadeautje en een taartje voor haar verjaardag. En vandaag doen we even helemaal niets. Morgen begint de school weer.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen